شهرستان ماهشهر، با حدود 7304 کیلومتر مربع مساحت، در جنوب شرقی استان خوزستان ، در کنار خور موسی قرار دارد و از طرف شمال به اهواز و رامهرمز، از شرق به بهبهان ، از غرب به خرمشهر و از جنوب به خلیج فارس محدود است. ارتفاع این شهرستان از سطح دریا 3 متر استو شامل 3 بخش مرکزی ، بندر امام خمینی و هندیجان است. فاصله ماهشهر تا تهران 1032 ، تا اهواز 151، تا آبادا 95، تا آغاجاری 72 و تا بندر امام خمینی 18 کیلومتر است.
آب و هوای این شهر مرطوب و حداکثر درجه حرارت آن در تابستان حدود 48 درجه سانتی گراد و متوسط درجه حرارت آن در سال حدود 8/24 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی آن در ساعت 30/6 صبح در حدود 65 درصد و ساعت 30/6 عصر حدود 40 درصد است. میزان بارندگی سالیانه ماهشهر در حدود 196 میلی متر می باشد. نام قبلی ماهشهر، بندر معشور بوده و از قدیمی ترین بندر های خلیج فارس محسوب می شودکه سرانجام در سال 1339 با نام فعلی به شهرستان تبدیل شده است. بندر ماهشهر از دو ناحیه قدیم و جدید تشکیل شده است: ماهشهر جدید، در پی ایجاد بندر صادراتی نفت به وجود آمده و تا قبل از ساخته شدن تاسیسات خارک، بزرگترین بندر صادراتی نفت ایران بوده است. فاصله ماهشهر قدیم تا ماهشهر جدید، حدود 3 کیلومتر است. مردم ماهشهر بیشتر در این ناحیه سکونت دارند و بافت آن قدیمی تر است و دوایر دولتی در این قسمت قرار دارند. مزیت های فراوان اقتصادی در آبراهه خورموسی ، شرکت ملی صنایع پتروشیمی را برآن داشت تا از سال 1370 ، توسعه صنایع پتروشیمی را با جدیت بیشتر در منطقه دنبال کند. این امر باعث رشد و توسعه اقتصادی و جمعیتی ماهشهر شده، به طوری که جمعیت شهرستان در سال 1380، بیش از 100 هزار نفر برآورد شده است. بر طبق سرشماری سال 1375 ، جمعیت شهرستان ماهشهر 88394 نفر بوده و پس از شهر های آبادان، اهواز و اندیمشک، خرمشهر ، دزفول و مسجد سلیمان، مقام هفتم را در استان دارا است. رودخانه مهم زهره و جراحی(مارون) نیز در حومه این شهرستان جاری هستند و مهمترین آثار باستانی و تاریخی آن عبارتند از :
شهر باستانی آسک(کلات)
روستای باستانی صالحک و قلعه باستانی باسیف
علاوه بر تاسیسات مربوط به صادرات نفت در بندر ماهشهر، وجود کارخانه گاز مایع و صدور گاز از این بندر و همچنین وجود تاسیسات عظیم و گسترده پتروشیم در 20 کیلومتری این بندر، بر اهمیت آن افزوده است.
