حضرت آیت الله شاه آبادی عالم بزرگ جهان تشیع در سال 1292 ه ق در اصفهان دیده به جهان گشود. محمد علی، مقدمات علوم را نزد پدر آموخت و آنگاه در مجلس درس برادر بزرگتر شیخ احمد مجتهد حاضر شد. وی در ده سالگی در محضر درس آیت الله میرزا هاشم خوانساری و آقا میرزا عبدالرزاق سرتیپ شرکت جست. آن عالم ربانی حدود شانزده سال در تهران اقامت کرد و در این مدت علاوه بر تحصیل به تدریس اشتغال داشت. در سال 1320 ه ق میرزا محمدعلی به قصد حضور در درس آخوند خراسانی راهی نجف اشرف شد گردید و هفت سال در حوزه درس ایشان شرکت داشت در این زمان ایشان دردرس آیت الله شیخ فتح الله شریعت (شیخ الشریعه) و آیت الله میرزا محمد حسن خلیلی حضور یافت. آیت الله شاه آبادی پس از آن به سوی ایران راه افتاد و در این شهر اقامت گزید و پس از آن برای مدتی به تهران آمد. در اوج خفقان رضاخانی، آیت الله شاه آبادی، از علمای تهران و دیگر شهرها خواست که در اعتراض به ستمهای شاه در پناه حضرت عبدالعظیم در شهرری گرد آمده، متحصن شوند. وی همچنان به مبارزه علیه رژیم پهلوی ادامه می داد تا آن که رهسپار شهر مقدس قم شد .
در این دوره حضرت امام خمینی ره در قم استاد خود را یافتند و از محضر علمی و عرفانی آیت الله شاه آبادی بهره های فراوان بردند. امام راحل برخی از کتب عرفانی را در نزد آن عالم و عارف ربانی آموختند. آیت الله شاه آبادی هفت سال در قم اقامت گزید اما پس از آن به دلیل درخواست مردم تهران علیرغم میل باطنی در سال 1354 ق. راهی تهران شد. ایشان حدود دو سال در مسجد امین الدوله – واقع در بازار چهل تن – به امامت جماعت و ارشاد و هدایت پرداخت. از دیگر اقدامات فرهنگی و ابتکارات آیت الله شاه آبادی، برپایی جلسات سخنرانی و وعظ خانگی بود که نقش مهمی را در مبارزات و آگاهی سیاسی مردم و بویژه نسل جوان ایفا می کرد. آن عالم ربانی در طول عمر پر برکتشان به تربیت شاگردان چندی همت گماردند که از میان آنها می توان به حضرت امام خمینی (ره)، آیت الله حاج شهاب الدین مرعشی نجفی، آیة الله حاج میرزا هاشم آملی، آیت الله شیخ محمد رضا طبسی نجفی و آیت الله حاج محمد ثقفی تهرانی اشاره کرد. شذرات المعارف، رشحات البحار، مفتاح السعاده فی احکام العبادة، حاشیه نجاه العباد، منازل السالکین، حاشیه کفایة الاصول آخوند خراسانی، حاشیه فصول الاصول، رسالةالعقل و الجهل از جمله آثار برجسته آن عالم ربانی است. سرانجام در ساعت 2 بعد از ظهر روز پنجشنبه سوم آذر 1328 ه ش پس از هفتاد و هفت سال عمر پر برکت روح او به ملکوت اعلی پرواز کرد. پیکر پاک او با تشییع هزاران نفر از مردم مؤمن به حضرت عبدالعظیم منتقل و در مقبره شیخ ابوالفتح رازی مدفون گشت. آ یت الله شاه آبادی از نظر مقامات عر فانی و روحانی نیزطی مقامات کرده بود و در نزد علما و اهل معرفت از جایگاه رفیعی بر خوردار بود و حضرت امام خمینی ، یکی از شاگردان مستعد ایشان بود که آیت الله به وی عنایت ویژه داشت و امام خمینی نیز از ایشان همواره با احترامات فائقه نام می برد.